viernes, 15 de marzo de 2013

LA MIERDA



                                                         LA MIERDA













EL FEMER





 



Tu que estàs amuntegat

fastigós i putrefacte

La teva flaire es infecta

I la teva visió es molesta

Quan incomprès ets benvolgut femér

Apilat ,despreciat i arraconat

La teva composició es fastigosa

I les teves entranyes corruptes.

Mes ai benvolgut femer

Quanta riquesa estalvies

Ets or quan t`escampen

I dones aliment als qui et deprecien

Julio

 

EL ESTRCOLERO

 

 

Tú que estás amontonado

Asqueroso y putrefacto

tu aroma es infecta

Y tu visión es molesta

Cuan incomprendido eres

Bien querido estercolero

Despreciado y arrinconado

Tu composición es asquerosa

Y tus entrañas corruptas.

Más hay mi querido estercolero

Cuanta riqueza guardas

Eres oro cuando te esparcen

Y das alimento a quienes te desprecian

Julio

                         

                                   

viernes, 8 de marzo de 2013











                                                                        
                              BLANCA NIEVES

 

 

La Blanca Nieves duerme en su lecho de rosas

el príncipe la contempla se acerca al rostro y la besa

su rostro empieza a reaccionar y abre los ojos lentamente

en etapas para acostumbrarse a la luz.

Se incorpora quedando sentada en el lecho, el príncipe quiere cogerla en brazos

su intención es montarla en el caballo: a lo que ella contesto; no ahora no llevo

mucho tiempo dormida y me estoy orinando, y se fue a mear.

El caballo le dio por defecar con tan mala fortuna que lo izo sobre el lecho de rosas

y como estas cosas se pegan el príncipe también le vinieron ganas,

pero el lo tuvo mas mal porque llevaba la armadura entera,

y no podía hacerlo asta que los criados no le quitaran la armadura.

Ya de camino al castillo la princesa le comento que habéis comido amado mió

oléis a ratas muertas, disculparme mi señora contesto el altivo príncipe,

esque me tenéis asfixiada contesto ella, y así llegaron al castillo.

MORALEJA DE SABIOS

Que las verdades de la existencia no te estropeen una vida de ensueño.

Julio

                                                             

lunes, 4 de marzo de 2013

cançó de matinada-joan manuel serrat-traducida al español




Ya hace mucho tiempo , pero espero que hos guste

miércoles, 27 de febrero de 2013

La Passió d'Olesa 1996 - Rècord mundial --- (Vídeo Agustí Boada)





Empieza ya la nueva temporada de la passiò de Olesa,y he pensado que os gustaria este video.Un brazo para todos

sábado, 23 de febrero de 2013

                                                        NEVADA






 
 
 
 
Esta mañana amaneció el parage en blanco,biendolo desde el balcon de mi casa
 
                                            

martes, 19 de febrero de 2013


                                       
            Espero arrancar,sino una carcajada,por lo menos una sonrrisa de mis amigos,
Un abrazo para todos






                                                                             
                                                          
UNA SORTIDE



 

DESPRÈS D`UNA NIT TRANQUI-LA

AMB LA CALMA REFLEXADA

DISPOSAR-ME A FER UNA PASSEJADA

DONS HI HA COMENÇO A SER GRAN

I ENS EM DE BELLUGAR,

SI NO VOLEM AGAFAR UNA BONA ENFERRITJADA

AMB L’ENTRA PA ALA MOTXILLA

I EL BASTONET A LA MA

A LA MUNTANYA AMB VAIG ENCAMINAR

AQUELL MATI ESTAVA ENTUSIASMAT

Y EL PROMIG VAIG MANTENIR

TAN A LA DRECERA COM AL BON CAMÍ

DESPRÈS DE DUES HORES

EL CIM VAIG TREPITJA

I AMB LA GANA QUE PORTAVA

AMB DISPOSAR A ESMORZAR

SOTA LA CREU, CARA AL SOL

I UN PAISATGE CONTEMPLANT

EL MEU CORT S`ANAVA ASSOSSEGANT

DESPRÈS D`AQUEST RELACZAMENT

M`ALSO SÚBITAMENT

PER DISPOSAR LA TORNADA

CAMINAVA ENTRE MIG DEL ALGINA

I MAL DE VENTRE AMB VA AGAFAR

BOSCANT A LES HORES UN LLOC ADIENT

MENTRE ESTAVA DEFECANT

LA MATA D`UNA FARIGOLA

M`ANAVA ACARICIANT

I AMB EL CUL BEN PERFUMAT

HO VAIG DEJAR AMUNTEGAT

AMB UN TOVALLÓ PER TAPA

A LA MUNTANYA NO S`A DE LLENÇA RES

TOT ENS LO EM D`EMPORTAR

PERÒ LA MERDA NO

DONS EL BOSC LA SAP CONFITA.

JULIO

Lo traduzco al castellano,para que todos lo entengais


                                                    UNA SALIDA

Despues,de una noche tranquila

con la calma reflejada,

me dispongo hacer una paseada

pues ya comienzo a ser mayor

y nos hemos de mober

si no queremos coger oxido

con el bocadillo a la mochila

y el baston en la mano

al monte me encamine

aquella mañana estava entusiasmado

y el promedio fui manteniendo

tanto en la vereda,como el buen cmino

despues de dos horas,la sima pise

y con el ambre que llevaba

me dispuse a desayunar

debajo de la cruz cara al sol

y con el paisage contemplando

mi corazón se hiva sosegando

despues de este relajamiento

me levanté subidamente

para disponer el regreso

caminava en medio del encinar

un mal de vientre:me encogió

buscando un lugar propicio



mientras estava defecando

la mata de un tomillo

me estava acariciando

y con el culo perfumado

lo deje amontonado

con servilleta de papel por tapa

y esque en e lmonte:

no se tira nada

todo nos lo devemos de llevar

pero la mierda no

pues el la sabe provechar



Julio

jueves, 14 de febrero de 2013

PASTORES










                                                 
                                                                     
 

EL CAYADO DEL PASTOR

Julio dale trabajo a este señor, ¡ me ordeno el jefe de personal! y cómo se llama usted ! Eusebio contesto

el hombre,y seguidamente puntualizó: discúlpeme usted pero es la primera vez que veo una fabrica por dentro,y estoy un poco aturdido y se me hace muy grande todo y muy complicado.

Pues que es lo que hacia antes ¡ PASTOR! me contesto;¿y eso que pasó? me quede sin ovejas, los dueños se las quitaron y yo me quede sin trabajo y me vine para Catalunya

a mis cincuenta y cinco años.

Mire usted Eusebio, no lo mire todo a la vez, concéntrese solo en lo que yo le mande,y si tiene dudas me las dice y poco a poco ira viendo la cosa por donde va he irá cogiendo confianza, muchas gracias se lo agradezco que me ayude contesto.

Baja estatura y delgado todo fibra acostumbrado al monte su rostro y su porte se reflejaba humildad y honestidad, llegaba al trabajo con su cayado dejándolo en el vestuario y al terminar salía con su callado era parte inseparable de el no se decir si el llevaba el cayado o el cayado lo llevaba a el.

Cuesta arriba por el camino hacia el monte lo veo a venir sus paseos y exploraciones para conocer el nuevo entorno en que se encontraba eran constantes .¡OYE JULIO!

gritando desde el camino me dijo,¿NO HAY UNA FUENTE POR AQUÍ?,NO EUSEVIO,TIENE MEDIA HORA DE CAMINO MAS Y CUANDO LLEGUE AL BOSQUE DE LOS ROBLES,AL LADO IZQUIERDO A LA ORILLA DEL CAMINO.

ENCONTRARA LA FUENTE., ESTE AÑO NO ME PARECE QUE HARÁS MUCHO ACEITE, NO LE CONTESTE el siguió su camino con la garrafa bacía en la espalda.

Y siempre con su cayado casi diarias eran sus viajes a la fuente y a sus entornos, respiraba, su cayado le hacia recordar lo que era y quizás soñaba al caminar que todavía era el guía de sus ovejas, y sus ovejas Iván con el.

Después de treinta años, ya no puede subir al monte, pero por la mañana temprano,por mas frío que haga Eusebio y su cayado callejean por las calles con el fin de no quedarse quieto.¿Y porque no? le gusta pensar que va con sus ovejas.

Julio


Datos personales

Seguidores